Moje 5 ulubionych kolorów vs. moje kolory    z analizy - co się zmieniło.

Zanim zrobiłam analizę kolorystyczną, byłam przekonana, że mniej więcej wiem, co mi pasuje. Miałam swoje ulubione kolory, swoje przyzwyczajenia zakupowe          i intuicję, którą ćwiczyłam przez lata. Ale jak to bywa z intuicją — nie zawsze miała rację.

Dziś chcę Ci opowiedzieć, jak wyglądała moja kolorystyczna rzeczywistość przed analizą, czym mnie zaskoczyła i co konkretnie zmieniło się w moim podejściu do ubierania się.

Moje kolory przed analizą — co wylądowało w szafie

Od zawsze ciągnęło mnie do kolorów intensywnych i głębokich. Nigdy nie byłam fanką pasteli ani zgaszonych odcieni — coś we mnie zawsze sięgało po to,                 co wyraziste. Moje pięć ulubionych kolorów? Fiolet, fuksja, kobalt, zieleń                       i czerwień. Brzmi spójnie? Może i tak, ale diabeł tkwi w odcieniu.

Czerwień na przykład. Przed analizą wybierałam ją w cieplejszym, wiosennym wydaniu — taką truskawkową, żywą, lekko pomarańczową. Podobała mi się             w sklepie, na wieszaku wyglądała świetnie. Ale gdy zakładałam ją na siebie, coś nie grało, chociaż kolor mi się podobał. 

Podobnie z zielenią. Trawiasta, soczysta, ciepła zieleń — byłam pewna, że to mój kolor. Kupowałam ją regularnie, a potem przez połowę sezonu wisiała w szafie,    bo za każdym razem gdy chciałam ją założyć, czułam, że potrzebuję się do niej „domalować”.

Co mnie zaskoczyło podczas analizy?

Podejrzewałam, że będę typem zimowym lub jesiennym. Mam brązowe włosy             i oczy — wszystko się zgadzało. Ale wynik był dla mnie sporym zaskoczeniem: Ciemna Zima.

Dlaczego zaskoczeniem? Bo mimo dość delikatnej urody, okazało się,  że najlepiej wyglądają na mnie kolory naprawdę głębokie i ciemne. Nie jasne chłodne błękity, nie pudrowe różowe, nie delikatne lawendy — tylko te najciemniejsze, najbardziej intensywne wersje. Czerń. Granat. Głęboka fuksja. Chłodny karmin.

Pierwsza myśl? Trochę się przestraszyłam. Nie dlatego, że mi się te kolory nie podobają, ale dlatego, że sama siebie przez lata postrzegałam jako kogoś "delikatnego". A ciemna zima kojarzyła mi się z latynoską urodą. Jestem świetnym przykładem tego, że nie można zgadywać typu urody na podstawie wyglądu.

Co zostało, a co się zmieniło

Większość moich ulubionych kolorów przeżyła analizę — po prostu zmieniły się ich odcienie.

Fiolet został, ale teraz sięgam po ten głęboki i ciemny — nie po jasną lawendę.

Fuksja została i tu akurat nie musiałam nic zmieniać — intensywna, chłodna fuksja to jeden z moich najlepszych kolorów i to wiedziałam chyba zawsze.

Kobalt też jest nadal w szafie — to kolor, który działa na mnie znakomicie i to potwierdziła analiza.

Czerwień jest, ale w innej wersji. Teraz wybieram malinę albo głęboki burgund zamiast ciepłej, wiosennej czerwieni. To drobna zmiana, która robi ogromną różnicę.

Zieleń podobnie — zamiast trawiastej, ciepłej zieleni wybieram tę ciemną, chłodną, butelkową. I wreszcie czuję, że zieleń naprawdę jest "moja".

Ale największa zmiana dotyczy koloru, którego wcześniej nie cierpiałam — szarego. Przez całe życie omijałam go szerokim łukiem. Kojarzył mi się z nudą i z "byciem niewidoczną". Po analizie przekonałam się do ciemnego szarego i grafitu jako bazy garderoby. Sama jestem tym zaskoczona, ale grafit z kobaltem albo z głęboką fuksją wygląda naprawdę znakomicie — i nagle szary przestał być nudny, a stał się elegancki.

Czego mnie nauczyła analiza?

Nie musiałam rezygnować z żadnego koloru, który kocham. Musiałam tylko nauczyć się, jak go wybierać.

To dla mnie sedno analizy kolorystycznej — nie lista kolorów "zakazanych                       i dozwolonych", ale zrozumienie logiki, która za tym stoi. Teraz gdy stoję przed wieszakiem z czerwonymi bluzkami, wiem, po którą sięgnąć. Nie działam już na zasadzie "to ładne" vs "to niefajne" — rozumiem, dlaczego jedna czerwień mi służy, a inna nie.

Oczywiście nie chodzę ubrana wyłącznie w kolory z palety ciemnej zimy. Czasem pożyczam coś z chłodnej zimy — trochę jaśniejszych, żywszych odcieni — i to też działa, bo obie palety są spokrewnione. Analiza nie jest więzieniem. Jest mapą.

Gdybym miała powiedzieć jedną rzecz komuś, kto zastanawia się, czy warto               — powiedziałabym: zrób to! Nie dlatego, że zmieni to Twój styl od podstaw.             Ale dlatego, że da Ci narzędzie, którego wcześniej nie miałaś. I że od tej pory zakupy są po prostu łatwiejsze, trafniejsze i — co tu dużo mówić — przyjemniejsze.

Chcesz dowiedzieć się, jaki jest Twój typ urody i jakie kolory naprawdę na Ciebie działają? Chętnie Ci pomogę —  Szczegóły znajdziesz w zakładce Oferta.

Obserwuj mnie na instagramie

ALUNA STUDIO
kontakt@aluna-studio.com